Toen jij bij mij kwam, was je 8 maanden.

Ik wilde heel graag een kameraad voor Chiko.
Het klikte meteen tussen jou en Chiko, dus heb ik je meegenomen.

Jij was heel bang en ik vroeg  mij af wat er met je is gebeurd.
Een riem mocht ik niet bij je om doen, want dan plaste je van angst.
Als ik tegen je praatte kroop je weg met je angstige blik.
Jou angstige ogen zal ik nooit vergeten, het deed mij heel veel verdriet je zo elke keer te zien.

Met heel veel geduld en liefde ging jij mij vertrouwen en kon ik veel met je doen.
Maar diep van binnen bleef je toch op je hoede, dat is nooit helemaal goed gekomen.
Maar jij was mijn wijffie voor altijd.
En bij Chiko voelde jij je geborgen.
Jullie waren een prachtig stel samen.

Na een aantal jaren heb ik je laten dekken door een mooie reu "Ursus von Elingsweise"
Ik vond het allemaal erg spannend en jij deed het perfect.

8 July 1978 sloeg het noodlot toe.
Jou kameraad Chiko overleed plotseling ten gevolge van een dramatisch ongeluk op de leeftijd van 4 jaar.
Hij werd doodgereden door een dronken automobilist terwijl hij aangelijnd was.

3 weken na dit vreselijke ongeluk werden jou puppies geboren.

Op 1 Augustus 1978 werd jij de trotse moeder van 10 puppies.
Het laatste pupje overleed omdat het te lang in het geboorte kanaal is blijven zitten.
Dat is een fout van de dierenarts geweest want die was gekomen om te kijken of alles in orde was met jou
en de pupjes.
Je was helemaal schoon van binnen, aldus de dierenarts.
Maar uren later werd er toch nog een wolfsgrauw teefje geboren.
Maar de redding kwam helaas te laat.

Jij had het er erg druk mee en ik hielp je dag en nacht met de verzorging.
Wat was ik gelukkig om jou zo goed te zien want ja, dit heeft jou enorm goed gedaan.
9 weken lang kon ik samen met jou voor je puppekinderen zorgen, maar het verdriet om Chiko bleef.

Het was allemaal zo krom.
Verdriet om Chiko en blij voor jouw met je puppies.
De gedachten dat  straks al de puppen weg waren en jij alleen zou zijn kon ik amper verdragen.
Ik heb toen besloten 2 zonen van je te houden.
Jij had mij zo'n mooi nest gegeven, zo mooi verdeeld in reutjes en teeftjes.
Zwart, Wolfgrauw en Zwart/Geel.
Omdat jij Wolfsgrauw was koos ik voor een Zwarte en een Zwart/Gele reu.

Het moeilijkste deel was dat ik een goed tehuis moest gaan zoeken.
Gelukkig is dat aardig gelukt.
2 van je koters heb ik korte tijd later terug gehaald en herplaatst.
Al die jaren dat ze geleefd hebben, heb ik ze gevolgd.

Maar wij gingen ook verder, jij, Blitz, Arras en ik.

Jij ging graag mee fietsen, maar op een gegeven moment zag ik dat je wat mank liep met je linker voorpoot.
Het ging niet over en een bezoek aan de Dierenarts gaf mij de voorkeur.
Na een tijdje getobt te hebben en er nog steeds geen verbetering optrad heb ik
rontgenfoto's laten maken.
Diagnose was botkanker.
Dat moet erg pijnlijk zijn geweest.

Jij was flink, zeurde nooit en je gaf nooit geen pijn aan.
Je negende verjaardag hebben wij nog gevierd.
Enkele weken later ben je vredig ingeslapen.

Dank je dat je een deel van mijn leven bent geweest.
Dank je dat je mij je puppe kinderen hebt gegeven.
Ik zal je nooit vergeten, voor altijd een plekje in mijn Hart.

Rust Zacht mijn Grauwe Wolfje.
In Loving Memory
Noeska van de Lennesjo Hoeve
Nov 2, 1975/Nov 20, 1984
Back
View
Sign
Best viewed 1024 x 768 screen resolution, Full Screen.
This site is designed for my beloved Dog
Noeska
December 14, 2014
Update Jan 5, 2015