MyFreeCopyright.com Registered & Protected
Andalusië

Het kloppend hart van Spanje, gepolijst door de Zon.










Heimwee naar Spanje.


Kan dat, tien dagen Spanje én de wijnlanden?
Het is moeilijk.
Een bezoek aan Spanje is zo vol beloftes dat de tijd die je jezelf toemeet altijd veel te kort blijkt
te zijn.
Daarom is het onontkoombaar: wie éénmaal door Spanje heeft gereisd, zal een zoet gevoel van
heimwee bij zich dragen.
Plus het onbedwingbare gevoel terug te willen naar dat verwarrend mooie land dat sinds die eerste
keer verankerd zit op je netvlies en in je hart.







Maar wat let mij om er terug te keren?
Ik kan die vraag alleen maar voor mezelf beantwoorden.
Zoals de meeste wel weten heb ik altijd al een soort relatie gehad met de landen van de
mediterranee.
Ik voel me er beter door.







Voor mij om te beginnen is dat het land van de zon.
Verder is dat het land van de palmbomen, de bossen en de groene vlaktes.
Het is jammer dat ik niet optimaal kan genieten van het land zelf, van wat het land allemaal te
bieden heeft.
Daar heb ik me mee verzoend.







Ik heb een verslavend: DE ZON.
Voor mij is warmte zon, energie en kou is ANGST.
Spanje is een mengeling van fantasie, futurisme en rust.








Ik heb al verteld van de blauwe lucht, ”hiervan moet je genieten met gesloten ogen” de hoge golven,
de oneindige stranden, de grote hotel’s, het chaotische uiterlijk en ondanks alles functioneert alles
als een horloge.
Ik zal nooit de kleur, de warmte of de smaak van de Spaanse dingen vergeten.








Ik heb Spaanse gevoelens en gewoontes.
Mijn gewoonte is thuis te eten op zijn Spaans.
Ik houd ervan zoveel mogelijk buiten te leven en daarom lunch ik vaak buiten op het terras.
Een Spaans menu, dat is niets bijzonders.
Als voorafje een heerlijke gazpacho, vervolgens een salade, en vis uit de oven.
Een blad met allerlei soorten fruit als toetje.
Ik houd minstens zoveel van wijn als lekker eten.
Ik zoek zelf meestal de wijn uit.
Een ‘Vega Sicilia’ en een ‘Imperial’ behoren tot mijn favorieten wijnen.
En tijdens het eten wordt er vaak over Spanje gesproken.








Een warme en zonnige dag en een magische stilte, alleen onderbroken door het geblaf van mijn
honden.
Heel even dreig ik weg te dromen, maar dan valt mijn oog op mijn horloge.
Ja, ik zit nogal ingewikkeld in elkaar.
Ik houd van Spanje, onvoorwaardelijk, zoals ik van mijn honden hou.
Ik ben er zeer trots op, dat ik ondanks nog wat taalmoeilijkheden zoveel vrienden heb in dit land.
Het kan mij ook niets schelen wat er over me gezegd wordt.
De mensen die mij kennen weten hoe ik in elkaar zit en als mensen die mij niet kennen me willen
veroordelen dan doen ze dat maar.
Ik maak me daar niet meer druk om.
In mijn hart ben ik nog steeds dezelfde persoon, de omstandigheden zijn veranderd en de mensen om
me heen, maar ik niet.








Ik weet niet wat er met mij gebeurd zou zijn als ik in Spanje was gebleven, maar het is zonneklaar
dat het een reden heeft dat ik ben teruggekomen.
Het toeval wilde dat, wanneer ik terug was in Nederland, het steeds maar weer voor een korte
periode was.
Steeds trok het avontuur weer, steeds weer een ander gedeelte wekte mijn nieuwsgierigheid.








Wie het echte Spanje wil ontdekken kan niet om Andalusië heen!
En toch is het vreemd dat het merendeel van de Spaanse zonzoekers dat deel van het Iberische
Schiereiland links laat liggen.
Sevilla, Cordoba of Granada zouden het eigenlijk alleen al met hun naam moeten winnen.
Toch weten de echte liefhebbers vanuit alle windstreken Andalusië te vinden.
Hier komen de echte globetrotters.
Alleen van dit stukje aarde, landschappelijk fraai, rijkelijk gestoffeerd met knusse steden en
dorpen.








Zeker is: Het echte Spanje vind je niet aan de Costa’s, maar in Andalusië.
Schatten moet je niet verborgen houden.
Ontdekkingen zijn om door te vertellen, die moet je zoveel mogelijk aan anderen laten zien.








De geschiedenis verteld over Andalusië vele
verhalen.
Over o.a Romeinen, Moren en Christenen.
Wat Andalusië heeft te bieden, moet je vooral voelen, ruiken en zien.
De mengelmoes van culturen, de schatten van historische en grote artistieke betekenis komen dan
pas echt tot hun recht in dit authentieke zuiden van Spanje.








Toch begint Andalusië ook aan de kust.
Malaga, waar de vliegtuigen al enkele uren na vertrek van Schiphol landen, is het vertrekpunt voor
een direct al avontuurlijke tocht door de wilde Serrania de Ronda, naar het stadje Ronda.
Uiteindelijk is het doel dan de omgeving van Jerez.( voor de sherry liefhebbers een bijzonder
avontuur)
Sevilla, de zwierige hoofdstad van Andalusië, met als aantrekkelijkste stadsdeel Santa Cruz, een
doolhof van nauwe straatjes, knusse pleintjes met sinaasappelbomen en geuren om nimmer meer te
vergeten.
De enorme kathedraal en het rijk gedecodeerde Alcazar zijn hier een “must”
Een bezoek aan Cádiz, beroemd om zijn sherryhuizen, de bronnen voor koningshuizen en vele rijke
der aarde.
Maar ook de stad van de dansende witte paarden, Jerez de la Frontera.








Aan de andere kant van Andalusië liggen Cordoba en Baeza, een rit tussen glooiende landschappen
met olijfboomgaarden en graanvelden naar het meer Moorse Al.Andalus.
Voor een verkoelende Sangria is de moskee in Cordoba een bezoek zeker waard.
Het is dan des te heerlijker wegdromen in deze omgeving.
En wie kent Granada niet met zijn Alhambra.
De Sierra Nevada.








Maar toch weer naar de kust, de zee die onweerstaanbaar blijft trekken.
Mijas, pal bij Marbella, de badplaats van de sterren.
Nerja, het “Balkon van Europa” met een onvergetelijk uitzicht.
En niet te vergeten een wandeling door de vreemde rotsformatie van het natuurgebied ”EL TORCAL"








Ik ben ervan overtuigd dat zelfs zeven levens niet genoeg zullen zijn om dit prachtige land te leren
kennen.
Spanje “HOT SPOT” zonder grenzen, de naam is uitdagend.
Nergens is het aangenamer om het lente te voelen worden.
Nergens schijnt het zonnetje vriendelijker dan hier.
Spanje is een land om gezien te worden en vooral om beleefd te hebben.
Hoge palmen langs de ruime wandelpromenades, de kleine winkeltjes in de gezellige smalle typische
Spaanse staatjes.
En vooral niet te vergeten, de stranden en strandjes, vaak knus besloten in kleine baaien, beschenen
door de altijd gulle zon.
Hier verliest de wereld in alle opzichten haar grenzen.








Spanje, een land om steevast terug te keren om herinneringen op te halen.
Als men niet zou weten dat het echt de waarheid is, zou dit verhaal een beetje “CRAZY” overkomen.








Op dit verhaal berust copyright.
©
1999 2013
Er mag dan ook niets worden overgenomen of deels daarvan zonder toestemming van de auteur.
Copyright © 1999- 2013 All rights reserved
Uploaded December 10th, 1999
Site Updated August 8th, 2013
Best viewed 1024 x 768 screen resolution, Full Screen.
Music by Julio Iglesias
"Me Olvider de Vivir"